ΕΛΕΥΣΙΝΙΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ

ΕΛΕΥΣΙΝΙΑ (Μυστήρια & γιορτές)

Μικρά Ελευσίνια 7 ημέρες μήνας:

Ανθεστηριώνας (15 Φεβρουαρίου – 15 Μαρτίου)

Μεγάλα Ελευσίνια 9 ημέρες(συμβολισμός της 9μηνης κύησης) +2

(συνέβαιναν ένα χρόνο αργότερα από τα μικρά).

Μήνας: Βοηδρομίωνας (15 Σεπτ- 15 Οκτ.)

Σκοπός:“ου μαθείν, αλλά παθείν και διατεθείν” Αριστοτέλης

δηλ όχι στο να μάθουν, αλλά να πάθουν για να είναι έτοιμοι να μάθουν

Προϋποθέσεις για να λάβει κάποιος μέρος:

1.Έλλην

2.έπρεπε να μην είναι δολοφόνοι, να μην είναι προδότες (!), να μην είναι παιδεραστές, να μην είναι θηλυπρεπείς (κίναιδοι), να μην είναι ανάξιου βίου.

Τρόπος επιλογής:

έβλεπαν τον βίο των Ελλήνων, αν και εφόσον ήταν άξιου βίου γινόταν αίτηση στον ανώτατο άρχοντα (ο οποίος ήταν και πολιτικός και ιερέας), ο ανώτατος άρχων ενέκρινε, και εν συνεχεία ερχόταν ο Ιεροφάντης να εξετάσει τους υποψηφίους στο Ελευσίνιο άνδρο των Αθηνών.Όταν ο Ανώτατος άρχων της Πόλης συμφωνούσε με τον Ιεροφάντη, όριζαν τα μικρά Ελευσίνια στην Ενάγρες στον Αρδητό λόφο στον ναό της Άγρας στην Αθήνα τον μήνα Ανθεστηριώνα πάνω στην Εαρινή Ισημερία.

Λόγος επιλογής ενάρετων και αγαθών πολιτών:

ο λόγος είναι απλός, διάλεγαν αγνούς ανθρώπους για να μεταδόσουντις ισχυρές γνώσεις, διότι αν αυτές οι γνώσεις περνούσαν σε ακατάλληλα(κακά) χέρια ο κόσμος θα γινόταν κάτι αντίστοιχο με αυτό πουβιώνουμε όλοι μας την σήμερον ημέραν...

Μικρά Ελευσίνια:

Ακολουθούσαν ειδικό διαιτολόγιο, έκαναν θερμά λουτρά,

περπατούσαν χωρίς υποδήματα και κοιμόντουσαν κατά γης για να είναι σε επαφή με την ενέργεια της γης.

Τις 6 από τις 7 ημέρες των μικρών Ελευσινίων στο πρόγραμμα των υποψηφίων ήταν κατήχηση, και συνεορτάζανε με τον υπόλοιπο κόσμο.

Την 7η ημέρα μαθαίνανε το “άρρητο ρήμα” , μια λέξη η οποία είχε πολλές παραμέτρους, δηλ ήταν λέξη η οποία ήταν για την αναγνώριση μεταξύ τους,

ΑΛΛΑ αν την πρόφεραν με ειδικό τρόπο μπορούσαν να κάνουν διάφορα πράγματα όπως το να αντέχουν το κρύο, την ζέστη, την πείνα, την δίψα, τον πόνο, και αυτό το άρρητο ρήμα είχε να κάνει με την Άυρα, δηλ την Ενέργεια που μας περιβάλει σε συνδυασμό με την συμπαντική ενέργεια.

Μεγάλα Ελευσίνια: (έναν χρόνο αργότερα από τα μικρά)

6 ημέρες προετοιμασίας

7η ημέρα:Καθαρμός και θερμά λουτρά, ειδικό διαιτολόγιο, ομαδική εγκοίμηση.

Περπατούσαν χωρίς υποδήματα, εκοιμούντο κατά γης.

Το πρωί ο κήρυκας φώναζε “ΕΚΑΣ ΕΚΑΣ ΟΙ ΒΕΒΥΛΟΙ” (να απομακρυνθούν οι άσχετοι).

Τους διάβαζαν από λίθινες πλάκες τον ιερό Ορφικό λόγο που αποκάλυπτε κοσμογονίκες γνώσεις.

Μετά τους χώριζαν σε 10δες, ονόμαζαν αυτές τις 10δες και περνούσαν στην υπόγεια πόλη της Ελευσίνας, αρχή δηλ της μύησης.

Περνώντας λοιπόν την Κατεβάσια έμπαιναν σιγά σιγά στον λαβύρινθο και στο σκοτάδι, και ενώ ήταν 10δες στην ουσία ήταν μόνοι.

Όντας σε σκοτάδι θα αντιμετώπιζαν δυσκολίες ιδιαίτερες και απόκοσμες καταστάσεις, να πετάγονται τσεκούρια, σπαθιά, μαχαίρια κατά πάνω τους , να περνάνε βούρκους, να ακούνε ήχους και μουσικές υπερφυσικές, ο δρόμος να είναι κατωφερικός και μετά πάλι σε βούρκους, μετά έφταναν σε φλεγόμενη λίμνη την οποία έπρεπε να διαβούν (πυροβασια -τα λεγομενα αναστεναρια τα οποια τα γιορταζουν μερικοι χριστιανοι ακομα-),

μετά από άλλες φωτιές, μετά από βροχές δηλ όλα τα κοσμογονικά στοιχεία της φύσης.

Παρόλα αυτά δεν υπήρξε ούτε μια αναφορά για θάνατο εν αντιθέσει με τις τελετές των βαρβάρων.

Επίσης λέγεται ότι στην πορεία αυτή έβλεπαν τέρατα να τους κυνηγούν τα οποία ήταν ΑΝΤΑΝΑΚΛΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΚΑΚΟΥ ΕΑΥΤΟΥ ΤΟΥΣ (!)

8η ημέρα:Πρωί τελετουργία, και μετά αναπαράσταση του Θείου δράματος (αρπαγή της Περσεφόνης από τον Πλούτωνα)

9η ημέρα:Καθιέρωση, έδιναν Ιερό λόγο, Κονξ Ομ Παξ* (άκου, βλέπε, σώπα),

τους έδεναν μια κόκκινη κορδέλα στο μέτωπο.

Όταν γυρνούσαν στην Αθήνα,

τους περίμεναν στην γέφυρα του Κηφισού οι φυλή των Γεφυραίων (δεν ήταν ελληνικά φύλλα) τους κορόιδευαν και τους έβριζαν μέσα από τα αμάξια τους εξού και τα “εξ' αμάξης”.

*( τα ιερά και επικίνδυνα πράγματα που μάθαιναν δεν έπρεπε να τα πουν σε τρίτους και άσχετους, η γνώση δινει δύναμη, και αν κάποιος δεν είναι αγαθός και ενάρετος η δύναμη αυτήμπορεί να χρησιμοποιηθεί για το ατομικό καλό και όχι για το σύνολο πουίσχυε εκει οπότε και η επικινδυνότητα).

Στα μεγάλα ελευσίνια μέσα στο Τελεστήριο υπήρχαν 12 χωρίσματα, το κάθε ένα αντιστοιχούσε σε έναν από τους 12 νόμους, και κάθε ένας νόμος σε έναν από τους 12 θεούς.

(Με αυτούς τους νόμους γνώριζαν τον τρόπο να μετακινούνται σε άλλες διαστάσεις.)

Οι μύστες των νόμων 7 με 12 ζούσαν το λεγόμενο “εν ταυτώ” δηλ και εδώ και εκεί...

οι 12 νόμοι χωρίζονται σε δυο στάδια:,

το πρώτο(1-6) το οποίο είναι η γνώση των ενεργειών

και το δεύτερο(7-12) το οποίο είναι ο χειρισμός αυτών των ενεργειών.

Οι 12 νόμοι είναι οι εξής:

Κίνηση

Ζωή

Ενέργεια

Μορφή

Έρωτας

Εξέλιξη

Της Αλληλεπίδρασης

της Ελευθερίας

της Αρμονίας

του Πνευματικού λόγου

της Δικαιοσύνης

Πνευματικής ζωής

__________________________________________

# η 7η ημέρα ήταν η Βασικότερη ημέρα της μύησης,

διότι οι άνθρωποι ΠΡΕΠΕΙ να ξεπερνούν τον φόβο του θανάτου για την εξέλιξη,

μετά την 7η ημέρα οι άνθρωποι γίνονταν ατρόμητοι.

# στα μεγάλα Ελευσίνια οι μυούμενοι μάθαιναν περισσότερα Άρρητα Ρήματα (τα οποία

απαγορευόταν να υπωθούν)

# Ήλεος= η προσπάθεια του Ανθρώπου να επικοινωνήσει με τον ΘεόΈλεος= από τον Θεό προς τους ανθρώπους

# ένα χρόνο αργότερα (από τα μεγάλα Ελευσίνια) οι Μύστες περνούσαν στον βαθμό του Επόπτη που ήταν και ο τελευταίος βαθμός (μετά ήταν μόνο το ανώτερο του Ιεροφάντη).Η λέξη ΕΠΟΠΤΕΙΑ σημαίνει: ΕΠΙ-ΟΨΩΜΕΝ δηλ υπεράνω οπτική, υπεραντίληψη.

# Μυήσεις άνευ λαβυρίνθου δεν γίνεται, Λαβύρινθος είναι ο Εγκέφαλος του ανθρώπου, όπως Λαβύρινθος είναι και τα μυστήρια της ζωής, εκαλούντω λοιπόν οι μύστες πρώτα να λαβουν γνώση και μετά να εναρμονίσουν τους δυο Λαβυρίνθους το οποίο σήμαινε αυτόματα εξέλιξη.

# η λέξη ΟΡΓΙΟ σημαίνει ΤΕΛΕΤΗ (βλέπε λεξικό Liddell&Scott, Μέγα Λεξικόν της Ελληνικής Γλώσσης, ΤΟΜΟΣ 3)