Τετάρτη 10 Σεπτεμβρίου 2008

To "πειραμα του αιωνα"


















































------------------------------------------------------------------------------------

Σε λειτουργία ετέθη στις 10:30 (ώρα Ελλάδος) ο γιγαντιαίος επιταχυντής στο Ευρωπαϊκό Οργανισμό Ερευνας Στοιχειωδών Σωματιδίων (CERN), γεγονός το οποίο σηματοδοτεί την έναρξη του μεγαλύτερου πειράματος στην ιστορία της ανθρωπότητας.

Όπως έγινε γνωστό νωρίτερα, κατά τη διάρκεια της νύχτας προέκυψαν «μικρά ηλεκτρικά προβλήματα», τα οποία ωστόσο γρήγορα επιδιορθώθηκαν και δεν στάθηκαν ικανά να καθυστερήσουν την έναρξη του πειράματος. Δεν δόθηκαν περισσότερες πληροφορίες για τη φύση των εν λόγω προβλημάτων.

Η πρώτη δουλειά του επιταχυντή είναι να στείλει μία δέσμη σωματιδίων προς μια κατεύθυνση γύρω από την περίμετρό του μήκους 27 χλμ και στη συνέχεια μία ακόμη στην αντίθετη κατεύθυνση.


«Ελπίδα μεγάλων αποκαλύψεων»

«Υπάρχουν ανάμεικτα συναισθήματα. Η ικανοποίηση της ολοκλήρωσης ενός τεράστιου έργου και η ελπίδα μεγάλων αποκαλύψεων στο μέλλον», δήλωσε ο γενικός διευθυντής του CERN Robert Aymar.

Το πρώτο τεστ συγχρονισμού των επιμέρους τμημάτων του Επιταχυντή έγινε στις 9 Αυγούστου 2008 και ακολούθησαν και άλλα τις επόμενες εβδομάδες. Η πρώτη ακτίνα σωματιδίων που θα κυκλοφορήσει θα έχει αρχική ενέργεια 450 GeV ή 0,45 τρισεκατομμύρια ηλεκτρονιοβόλτ (TeV). Στο εσωτερικό του επιταχυντή, όπου η θερμοκρασία έχει πλέον πέσει μόλις στους 1,9 βαθμούς Κελσίου πάνω από το απόλυτο μηδέν (-271 βαθμοί), δηλαδή χαμηλότερα και από τη θερμοκρασία στο εξώτερο διάστημα, θα αρχίσουν να εκπέμπονται οι πρώτες ακτίνες σωματιδίων, να κυκλοφορούν και να συγκρούονται τα πρώτα πρωτόνια, με ενέργεια επτά φορές μεγαλύτερη από οποιαδήποτε άλλη φορά στο παρελθόν.

Μέσα στο 2008 οι ακτίνες που θα κυκλοφορούν εντός του LHC, θα έχουν σταθεροποιηθεί, οπότε πλέον η ισχύς των σωματιδίων προβλέπεται να έχει αυξηθεί μέχρι τα 5 TeV. Όταν θα αρχίσει η ολοκληρωμένη φάση λειτουργίας του, πιθανότατα το 2010, η ενέργεια σύγκρουσης των σωματιδίων θα ξεπεράσει κατά 30 περίπου φορές οποιαδήποτε άλλη στο παρελθόν.



Σύμφωνα με ανάλυση του Economist, πρόκειται για το μεγαλύτερο -και πολυαναμενόμενο από την επιστημονική κοινότητα- βήμα στη σωματιδιακή φυσική εδώ και ένα τέταρτο του αιώνα. Η τελευταία μεγάλη ανακάλυψη στη φυσική των υποατομικών σωματιδίων ήταν η εύρεση των λεγόμενων μποσονίων W και Ζ το 1983.

Καλώς εχόντων των πραγμάτων, εκτός και οι κυρίαρχες θεωρίες αποδειχτούν τελικά λανθασμένες, η επόμενη μεγάλη στιγμή θα είναι η ανακάλυψη του μποσονίου του Χιγκς, μιας -προς το παρόν- θεωρητικής κατασκευής που απαιτείται για να προσδίδει μάζα στα άλλα σωματίδια από τα οποία αποτελείται η ύλη. Λογικά, χάρη στον LHC, η ανακάλυψή του θα γίνει γρήγορα - αν όχι, τότε οι φυσικοί θα βρεθούν σε μεγάλη αμηχανία...

Στην πραγματικότητα οι φυσικοί δεν επένδυσαν τόσα χρήματα στο "τέρας" της Γενεύης, για να βρουν απλώς ένα σωματίδιο που, ούτως ή άλλως, προβλέπουν οι εξισώσεις τους. Αυτό που ελπίζουν, είναι να εισέλθουν σε μια άγνωστη επικράτεια της ύλης. Μέχρι στιγμής το κυρίαρχο θεωρητικό μοντέλο (το λεγόμενο "Βασικό Μοντέλο") περιλαμβάνει 16 ανακαλυφθέντα υποατομικά σωματίδια με γνωστά ονόματα (ηλεκτρόνια, φωτόνια) ή πιο εξωτικά (μουόνια, γκλουόνια κ.α.) κι ένα 17ο στοιχείο του οποίου εκκρεμεί η επιβεβαίωση (το μποσόνιο Χιγκς).

Σε αναζήτηση των σωματιδίων της βαρύτητας και της υπερσυμμετρίας

Τα γκλουόνια παρέχουν την ισχυρή πυρηνική δύναμη, τα μποσόνια W και Ζ την ασθενή πυρηνική δύναμη, ενώ τα φωτόνια την ηλεκτρομαγνητική δύναμη. Δυστυχώς στο κυρίαρχο μοντέλο δεν υπάρχει θέση για τη βαρύτητα, γιατί δεν έχει βρεθεί ακόμα το ανάλογο σωματίδιο. Ένα από τα σημαντικότερα πράγματα που ο LHC θα ψάξει, μετά το μποσόνιο του Χιγκς, θα είναι μήπως καταφέρει να βρει το συνεχώς διαφεύγον "βαρυτόνιο" ή "γκραβιτόνιο" (graviton), το οποίο - εκτός και οι φυσικοί έχουν πέσει τελείως έξω - υποτίθεται ότι μεταφέρει τη δύναμη της βαρύτητας με τον ίδιο τρόπο που τα υπόλοιπα υποατομικά σωματίδια είναι φορείς των υπόλοιπων δυνάμεων (πυρηνικής, ηλεκτρομαγνητικής).

Αν όντως βρεθεί το βαρυτόνιο, θα είναι μια ιστορική στιγμή στην επιστήμη, γιατί επιτέλους θα γεφυρωθεί το χρόνιο και οδυνηρό χάσμα στη φυσική ανάμεσα στις δύο κυρίαρχες θεωρίες της: την κβαντομηχανική (που περιγράφει τον κόσμο των ηλεκτρονίων, κβάντων κλπ. και η οποία οδήγησε στο "Βασικό Μοντέλο") και τη γενική σχετικότητα του Αϊνστάιν (που ουσιαστικά είναι η θεωρία της βαρύτητας σε σχέση με τη μεταβολή του χωρoχρ;oνου).

Μια άλλη σημαντική συνεισφορά του LHC, που θα φώτιζε περαιτέρω την επικράτεια του αγνώστου, θα ήταν η τυχόν ανακάλυψη των σωματιδίων που αποκαλούνται νετραλίνα (neutralinos), κάτι που θα επιβεβαίωνε την ισχύ της -υποθετικής προς το παρόν- θεωρίας της υπερσυμμετρίας. Σύμφωνα με αυτήν, όλα τα σωματίδια του "Βασικού Μοντέλου" έχουν ένα -μη ανακαλυφθέντα ακόμα- "σύντροφο", που βοηθά ώστε να εξισορροπεί τις ιδιότητές τους με μαθηματικά αρμονικό τρόπο. Αν και η υπερσυμμετρία διπλασιάζει τα σωματίδια (κάνοντας έτσι το σύμπαν πιο πολύπλοκο), αρέσει σε πολλούς φυσικούς, γιατί θεωρούν ότι τελικά απλουστεύει τα πράγματα με τις μαθηματικές συμμετρίες που εισάγει.

Μερικά από τα προτεινόμενα υπερσυμμετρικά σωματίδια προβλέπεται να είναι βαριά και με βραχύβια ζωή. Όμως άλλα νετραλίνα πιστεύεται ότι "ζουν" απεριόριστα. Ένα νετραλίνο -που δεν είναι ακριβώς ένα "κατοπτρικό" σωματίδιο σε σχέση με ένα σωματίδιο του "Βασικού Μοντέλου", αλλά ένα μίγμα από αρκετά συμμετρικά σωματίδια- έχει μια κρίσιμη ιδιότητα: είναι σκοτεινό.

Αν ληφθεί υπόψη ότι η ορατή ύλη (που βλέπουμε με τα διάφορα τηλεσκόπια) υπολογίζεται ότι είναι μόλις το 4% του σύμπαντος και ότι το 22% αποτελείται από "σκοτεινή ύλη" (που ανιχνεύεται λόγω των βαρυτικών επιδράσεών της, αλλά είναι αόρατη) και το υπόλοιπο 74% (δηλαδή τα τρία τέταρτα!) από την ακόμα πιο μυστηριώδη και επίσης αόρατη "σκοτεινή ενέργεια" (που τεκμαίρεται από την παρατηρούμενη συνεχή διεύρυνση του σύμπαντος, η οποία υπερ-αντισταθμίζει την αντίθετη δύναμη της βαρύτητας), τότε γίνεται αντιληπτή η σημασία της τυχόν ανακάλυψης ενός "σκοτεινού" σωματιδίου.

Πολλοί φυσικοί υποπτεύονται ότι πολλή -αν όχι όλη- η σκοτεινή ύλη αποτελείται από νετραλίνα. Θα ήταν ευκολότερο να βεβαιωθούν γι΄ αυτό, αν πρώτα επιβεβαίωναν ότι όντως υπάρχουν τα υπερσυμμετρικά σωματίδια κι αν επιπλέον ήξεραν κάτι περισσότερο για τις πραγματικές ιδιότητές τους, αντί να περιορίζονται, όπως τώρα, σε μαθηματικές υποθέσεις. Αν ο LHC βοηθήσει επ΄ αυτού, η συνεισφορά του θα είναι καθοριστική για την κατανόηση του σύμπαντος.

Σύμφωνα με την κυρίαρχη θεωρία -που χρειάζεται επιβεβαίωση- οι γαλαξίες που βλέπουμε με τα τηλεσκόπια (τα άστρα και τα αέρια), δεν είναι παρά το κέντρο μιας ευρύτερης δομής, καθώς περιβάλλονται από μια μεγάλη ζώνη αόρατης σκοτεινής ύλης που τους συγκρατεί για να μη διαλυθούν, καθώς περιστρέφονται. Από μια άποψη, η σκοτεινή ύλη είναι ένα είδος "σκαλωσιάς" πάνω στην οποία "τακτοποιείται" η ορατή ύλη.


Σκοτεινή ενέργεια, χορδές και μαύρες τρύπες

Τα πράγματα όμως είναι πιο ακατανόητα σε σχέση με τη σκοτεινή ενέργεια. Σύμφωνα με την κυρίαρχη θεωρία, η ενέργεια αυτή πρέπει να υπάρχει γιατί οι μετρήσεις που συγκρίνουν την αναμενόμενη φωτεινότητα των αρχαίων σούπερ-νόβα (υπερκαινοφανών υπέρλαμπρων αστέρων) με αυτήν που πραγματικά συλλαμβάνουν τα τηλεσκόπια, υποδεικνύουν ότι κάτι σπρώχνει τα πάντα στο σύμπαν να απομακρυνθούν με ταχύτητα μεγαλύτερη από την εκτιμώμενη ταχύτητα επέκτασης του διαστήματος μετά τη "Μεγάλη Έκρηξη" (το "Μπιγκ-Μπανγκ" που έδωσε την εναρκτήρια ώθηση στο σύμπαν). Αυτό το "κάτι" πρέπει να είναι μια μορφή ενέργειας και οι υπολογισμοί δείχνουν ότι κάθε άλλο παρά αμελητέο είναι, αφού συνιστά το 74% του σύμπαντος. Κανείς όμως δεν ξέρει από τι αποτελείται αυτή η ενέργεια, αν και ελπίζεται ότι η ανακάλυψη του μποσονίου του Χιγκς ίσως ρίξει κάποιο φως στη φύση της.

Ένα άλλο μυστήριο, το οποίο ο LHC μπορεί να λύσει, είναι η αληθινή φύση της λεγόμενης "θεωρίας του παντός", που η Φυσική προσδοκά κάποτε να αναπτύξει. Μέχρι πρόσφατα υπήρχε συναίνεση των φυσικών ότι θα επρόκειτο για μια μορφή της "θεωρίας των χορδών", η οποία, μεταξύ άλλων, υποστηρίζει ότι το σύμπαν έχει, ούτε λίγο ούτε πολύ, 11 διαστάσεις. Στη θεωρία αυτή τα σωματίδια γίνονται αντιληπτά ως δονούμενες πολυδιάστατες "χορδές". Ο τρόπος δόνησής τους καθορίζει και τη φύση κάθε σωματιδίου.

Εσχάτως όμως η θεωρία των χορδών έχει βρει έναν ανταγωνιστή στο πρόσωπο της θεωρίας της "κβαντικής βαρύτητας βρόχων" (loop quantum gravity), η οποία υποστηρίζει ότι τα σωματίδια δεν είναι ξεχωριστά από το χώρο και το χρόνο, αλλά μάλλον ο χώρος και ο χρόνος αποτελούνται από "λωρίδες" σε σχήμα θηλιάς (βρόχου), οι οποίες, όταν διαπλέκονται με ορισμένους τρόπους, γίνονται αντιληπτές ως σωματίδια.

Τέλος, ο LHC της Γενεύης δεν αποκλείεται να κάνει το θαύμα του και να δημιουργήσει μικρές "μαύρες τρύπες", οι οποίες πάντως δεν πρόκειται να καταπιούν τη Γη - όπως καθησύχασαν οι επιστήμονες τους ανησυχούντες! Απλώς δεν θα διαρκέσουν τόσο πολύ, ώστε να καταφέρουν κάτι τέτοιο. Αυτό που αναμένεται να συμβεί, είναι να διαλυθούν γρήγορα στη λεγόμενη "ακτινοβολία Χόκινγκ", μια θεωρία του διάσημου φυσικού, που αν όντως επιβεβαιωθεί από τα πειράματα του LHC, θα του δώσει πιθανότατα το επόμενο βραβείο Νόμπελ Φυσικής.


AΠΕ-ΜΠΕ, Reuters, Γαλλικό Πρακτορείο

--------------------------------------------------------------------------------

































--------------------------------------------------------------------------------

Υπάρχει περίπτωση να μην έχω αναφέρει πολλά πράγματα!! Παρακαλώ να με διορθώσετε μέσω των σχολίων σε ότι πιστεύετε ότι έχω κάνει λάθος! Θα χαιρόμουν πολύ αν σχολιάζατε το κείμενο!

Κυριακή 7 Σεπτεμβρίου 2008

Μία εικόνα χίλιες λέξεις...











Σε αυτές τις φωτογραφίες πιστεύω ότι τα λόγια είναι περιττά... Αξίζει να σημειωθεί ότι αυτη εκκλησία όπως θα καταλάβατε κι εσείς είναι "χτισμένη" πάνω στον ναο της Aρτέμιδος (υπάρχει μια μαρμάρινη επιγραφή "πεταμένη" κοντά στην "εκκλησία" η οποία έλεγε "ΥΠΕΡ ΕΥΧΗΣ ΑΡΤΕΜΙΔΟΣ...")! Αυτή η "εκκλησία" βρίσκεται στην περιοχή της Ελευσίνος! Κι όμως δεν είναι ο μόνος ναός, ο οποίος έχει μετατραπεί σε εκκλησία... Τα συμπεράσματα δικά σας...!

"τω αγνωστω θεω"s

<11.608>

(από κατακλυσμού Ατλαντίδος) ΜΑΪΟΣ 2008

«ΤΩ ΑΓΝΩΣΤΩ ΘΕΩ»

Αποτελεί άτοπον το επιχείρημα της χριστιανικής προπαγάνδας ότι πρό του χριστιανισμού ο κόσμος ζούσε εντός του ψεύδους και της αμαθείας, εως ότου ήλθον οι εκπρόσωποι του θεού, οι προφήται ! και εκήρυξαν τον λόγον του μέσα από τας αγίας γραφάς. Ισχυρίζονται πώς κατ΄ αυτόν τον τρόπον, ο κόσμος ήλλαξε πρός το καλύτερον.
Εκάστοτε λασπολόγοι της δήθεν διαννοήσεως και κάθε λογής φανατικοί σκοταδισταί αναφερόμενοι εις την γνωστήν ρήσην του Αποστόλου Παύλου ερχομένου εις τάς Αθήνας (υποθέτοντας ότι ήλθε), περί «τω αγνώστω θεώ», δηλητηριάζουν ακόμη το μεγαλείον του Ελληνισμού, προσκολλόμενος εις αυτήν την φράσιν. Είς την προσπάθειάν των να μειώσουν το Ελληνικό μεγαλείο παντιοτρόπως παρακάμπτουν τον λόγον υπάρξεως των φιλοσοφικών σχολών των θρυλικών επών του θεάτρου των Ολυμπιακών αγώνων. Περί δέ, την τέλεσιν των δημοτελών εορτών ούτε λέξις. Άραγε πρός τιμήν ποίου εγίνοντο αυτά;
Υποτιμούν επιπλέον και τάς παγκοσμίους διανοίας τάς οποίας ανέδειξεν ο Ελληνικός πολιτισμός ως ο Πυθαγόρας, ο Σωκράτης, ο Πλάτων, ο Πρόκλος, η Υπατία, ο Ηράκλειτος, ο Χείλων και πλήθος άλλων, οι οποίοι ανέλυσαν και ανέπτυξαν τέχνας και επιστήμας υπό την επίρροιαν κατωτέρας του νοός των θρησκείαν; Ποία η ανάγκη των Ελλήνων να υιοθετήσουν την διδασκαλία των Ιουδαίων προφητών; Ποία η ανάγκη των Ελλήνων να αποδεχθούν την διδασκαλίαν των αγίων της χριστιανικής εκκλησίας και του ιδρυτού της του Παύλου; Ποία η ανάγκη της ισοπεδώσεως των Ελληνικών ιδεών και η επιβολή θρησκευτικού καθεστώτος ενός λαού στερουμένου ιδεών και συνεπώς στερουμένου νοήσεως και κατανοήσεως περί της υπάρξεων άλλων θεών; Επίσης αδιαμφισβήτητο γεγονός είναι ότι ο χριστιανισμός επεβλήθη μεθοδευμένα υπό των νοσηρών νοών του βυζαντινού κράτους όχι διά της πειθούς των λόγων, αλλά διά της πειθούς μέσω των όπλων. Γνωστόν το «πίστευσον ή σέ φονεύω» Μετανόησις ή σφαγής. Επιλογή μεταξύ ζώντος χριστιανού ή νεκρού Ελληνος. Γνωστά επίσης και τα περίφημα αυτοκρατορικά διατάγματα περί σφαγών και καταστροφών, όπως πχ το περίφημο διάταγμα «ές έδαφος φέρειν». Επεβλήθησαν κατά γράμμα εις όλην την ανατολικήν αυτοκρατορίαν και εξόντωσαν κυριολεκτικά τον Ελληνικό πολιτισμό. Ομιλούμε δηλαδή διά έναν ανεξήγητο φανατισμό διά μίαν πραγματικήν εθνοκτονίαν. Είς την θέσιν του Απολλωνίου φωτός έθεσαν το χριστιανοϊουδαϊκό σκότος.
Ας σχολιάσωμεν καταρχάς πώς και διατί υπήρχε βωμός εις τάς Αθήνας, αφιερωμένος εις τον Άγνωστο θεό (Διογένης Λαέρτιος «Βίοι Φιλοσόφων» Α΄ βιβλίο Κεφ. Επιμενίδης, και «Ελληνική Μυθολογία» του Στεφ. Κομητά σελ. 122 εκδ. Εκάτη. ) «Επειδή ο Κύλων ο Αθηναίος θέλησε να αρπάξει την τυραννία τ?ν Αθηνών και κατέλαβε την Ακρόπολη με πολλούς άλλους συνομώτες, βοηθούμενος καί από τον πενθερό του΄ οι δε Αθηναίοι πολιορκήσαντες, τους ανάγκασαν να καταφύγουν ικέτες στό άγαλμα της Αθηνάς και γιά να βγούν από εκεί, τους υποσχέθησαν ότι δεν θέλουν να τους φονεύσουν, και ύστερα αφού βγήκαν, τους φόνευσαν. Καί τούτο έγινε άγος (μίασμα) στήν Αθήνα, ονομασθέν Κυλώνειον΄ και κατετάραττε αυτούς με διάφορες δυστυχίες. Προσέδραμον λοιπόν οι Αθηναίοι στόν χρησμό. Καί ο χρησμός τους είπε να καθαρίσουν την πόλη. Ηταν δε εις την Κρήτη κάποιος Επιμενίδης άνθρωπος θεοσεβής γιά εκείνους τους καιρούς. Τούτον έφεραν στήν Αθήνα, ο οποίος ελθών καθάρισε την πόλη κατ’αυτόν τον τρόπο. Ελαβε πρόβατα λευκά και μέλανα, και τα άφησε από τον Άρειο Πάγο, και παρήγγειλε να θυσιάσουν το κάθε ένα εκεί όπου σταθεί, στόν θεό εκείνον, του οποίου ήταν ο πλησιέστερος βωμός ή ιερό.
Αλλά αυτά εστάθησαν σέ πεδιάδες όπου δεν υπήρχαν ιερά. Ετσι έκτισαν εκεί βωμούς ανωνύμους ονομάσαντες αυτούς των Αγνώστων θεών».
Βεβαίως, παρόμοιοι βωμοί υπήρχον εις όλην την Ελλάδαν, ως φυσικό επακόλουθο της ελληνικής θρησκευτικής κοσμοαντιλήψεως δηλαδή της πολυθεϊας, τής Ελληνικής παραδόσεως, εκφράζοντας επίσης και τον Απρόσωπο κοσμογονικό Δία ή την Άρρητον Αρχή.
Ο Παυσανίας στά Ηλειακά Α΄ , αναφέρει ότι βωμός «Τω Αγνώστω θεώ» υπάρχει και εις το ιερόν πέδον της Ολυμπίας όπως επίσης και εις τα Αττικά, κεφ. 1 παρ. 4 αναφέρει ότι εις την παραλίαν του Φαλήρου εις τον Πειραιά υπήρχαν «Βωμοί δε θεών τε ονομαζομένων Αγνώστων και ηρώων...».
Επίσης περί αυτού του θέματος έχει γράψει και ο χριστιανός συγγραφέας Ερασμος αναφερόμενος στόν Άγιο Ιερώνυμο, στό βιβλίο του «Μωρίας εγκώμιον» (κεφ. 64 σ. 145 ?κδ. ?ριδανός 1972) και αναφέρει ότι «Δέν πρέπει να πιστέψουμε τον Αγιο Ιερώνυμο πού λέει ότι ο Αγιος Παύλος διαβάζοντας τυχαία την επιγραφή ενός μνημείου στήν Αθήνα, την άλλαξε γιά να έρχεται πιό καλά με όσα εκείνος έλεγε γιά την χριστιανική πίστη γιατί παρέλειψε τίς λέξεις πού μπορεί να έβλεπαν την υπόθεσή του και κράτησε μόνο τίς δύο τελευταίες «Αγνώστω θεώ» τίς οποίες πάλι τίς άλλαξε κομμάτι, γιατί η επιγραφή ολόκληρη έλεγε:» ΤΟΙΣ ΘΕΟΙΣ ΑΣΙΑΣ ΕΥΡΩΠΗΣ ΚΑΙ ΑΦΡΙΚΗΣ ΘΕΟΙΣ ΑΓΝΩΣΤΟΙΣ ΚΑΙ ΞΕΝΟΙΣ».
Δηλαδή ο Έρασμος, μέσω του Αγίου Ιερωνύμου και παρότι χριστιανός, ομολογεί ότι οι Αθηναίοι έστησαν μνημείο διά να τιμούν και να σέβονται τους θεούς των γειτόνων τους και των τριών ηπείρων και όσους φυσικά δεν γνωρίζουν. Χρειάζεται δε να ειπωθεί, πώς ο Άρειος Πάγος ήτο ένα σοβαρόν και ανώτατο δικαστήριον, εις το παρελθόν ανταποκρινόμενον μετ΄ επιτυχίας εις κρίσιμα θέματα σχετικώς με την σωτηρίαν των Αθηνών όπως π. χ εις τα Μηδικά. Δέν ήτο ένα κοινό βήμα όπου ομίλουν τυχαίοι ή γραφικοί της εποχής. Άλλωστε η αναφορά εις το συγκεκριμένο θέμα επιβεβαιώνει την άγνοιαν πού διακατείχε τους χριστιανούς συγγραφείς και την ανικανότητά τους να κατανοήσουν την ιστορικήν και θεολογικήν πλευρά του θέματος της Ελληνικής παραδόσεως. Ορθώτερον θα ήτο να αναφερθή ότι η ομιλία έγινε εις την αγοράν, εις την πνύκαν ή εις κάποιαν οικίαν, παρά εις ανώτατο δικαστήριον. Εκτός εάν ευβρέθη εκεί ως κατηγορούμενος προκειμένου να απολογηθή. Επίσης πρός Αθηναίους δεν έγραψε ως έπραξε εις άλλας πόλεις. Επί πλέον χλευάστηκε, ως αναγράφουν τα ίδια τα χριστιανικά κείμενα (Πράξεις ΙΖ΄ 32). Εμφανώς η περιβόητος θρησκεία της αγάπης! επεβλήθη διά δολίων μέσων μεθοδευμένα διά διαφόρων πλαστογραφιών, συκοφαντιών, βασάνων έως και σφαγών Ελλήνων οι οποίοι παρέμεναν εις την Ελληνική κοσμοθέασιν. Προσπαθεί δε να μας πείση ότι δικαίως μας αποτρέπει από κάθε τί το οποίον θυμίζει «τών Ελλήνων νόσον».
Αλλωστε δεν είχον στηθεί βωμοί «τω αγνώστω θεώ» διά να τιμήσουν, ή να αναζητήσουν τον θεό των εβραίων με το όνομα Ιεχωβά διά τον απλούστατο λόγο ότι ήτο γνωστός. Δι΄ αυτό και ο Ιούλιος Καίσαρ είχε θεσπίσει νόμο διά του οποίου επετρέπετο εις όποιον ήθελε να τον τιμήση ή να αφιερώση ειδικήν στήλην ή βωμόν ή να θυσιάση πρός τιμήν του. Παρ΄ ότι ευκόλως θα ηδύνατο (τούς Εβραίους) να αφανίσει, όμως εις μίαν παραδοσιακήν κοινωνίαν τα ήθη και οι πνευματικαί αντιλήψεις άλλων είναι άξια σεβασμού. Τούς είχε δε απομονώσει λόγω ότι ηκολούθουν ένα διαφορετικόν τρόπον ζωής, σέ σχέσι με τους υπολοίπους λαούς εντός της επικρατείας της Ελληνορωμαϊκής αυτοκρατορίας. Αργότερα όμως η χριστιανική παραφυάς, θα συκοφαντήση δι΄ άλλη μιά φορά την Ελληνική θεολογικήν ερμηνείαν, διότι κατά την ελληνικήν ιεροπραξίαν είναι απαραίτητον και να ιερουργούμεν και να αναφέρομεν τον θεόν του οποίου τιμώμεν καθώς και να αναφέρωμεν αλλους τους οποίους τυχόν δεν γνωρίζομεν ή λόγω σεβασμού δεν αναφέρομεν.
Όμως χρειάζεται να συμφωνήσωμε με το πόρισμα της φιλολογικής επιστήμης και ιδιαίτερως με τον διαπρεπήν Εδουάρδον Νόρντεν εις το έργο του «Agnostos Theos» σελ. 46-52, αναφέρον ότι: «όλη η αφήγησις της επισκέψεως και ομιλίας του Απ. Παύλου εις τάς Αθήνας, καθώς και η αναφορά του εις τον βωμόν «αγνώστου θεού» αποτελεί διαστρεβλωμένην αντιγραφήν της επισκέψεως του Απολλωνίου Τυανέως εις την πόλιν Αθήνα και της συνακολούθου διδασκαλίας του, όπως αύται αποτυπούνται εις τον βίον του υπό Φιλοστράτου καθώς και εις τα αποσπάσματα από το έργον του Απολλωνίου «Περί θυσιών». Ολα αυτά αποδεικνύονται εις το βιβλίον του. Επίσης, οι πράξεις των Αποστόλων, εγράφησαν αρκετάς δεκαετίας αργότερον της συγγραφής των έργων του Απολλωνίου.
Η προσέγγισις εις την έννοιαν περί του αγνώστου θεού αφορά και εις αέναον εξελικτικήν πορείαν του ανθρώπου όταν αποφασίση και θέτη τάς βάσεις διά υψηλούς πνευματικούς στόχους, μή γνωρίζοντας ο ίδιος έως ποίου σημείου δύναται να ανέλθη. Ανακαλύπτει συνεχώς, τους εντός του δυνάμεις τάς οποίας πρώτερον δεν εγνώριζεν. Καί κατά την πορείαν του ευρίσκεται εις αναζήτησιν του θεού, εκείνου όστις θ΄ αναλάβη και την ολοκλήρωσίν του δηλ. μέσω μίας ιδιότητος του θα οδηγηθή εις το ποθούμενον. Τοιουτοτρόπως αποκαλείται κατά την ιεράν μας παράδοσιν υιός θεού πχ υιός Διός, ή υιός Απόλλωνος κλπ. Επίσης αισθανόμενος το πεπρωμένον της αντιλήψεις του και της κατανοήσεως του περί των λειτουργιών της φύσεως, η άγνοια του περί των τεκταινομένων εις το σύμπαν και η αδυναμία παρεμβάσεώς του ή συμμετοχής του, οδηγείται εις το σεβασμό του θεού και την παραδοχήν του μεγαλείου του.
Συνεπώς συναισθανόμενος τάς δυνατότητάς του και αντιλαμβανόμενος την συμπαντικήν νομοτέλειαν αποτίει φόρον τιμής «τω αγνώστω θεώ» επικαλούμενος την εύνοιάν του.
Τό θρησκεύεσθαι των Ελλήνων δεν άλλαξε με την πειθώ των χριστιανικών λόγων, ως ισχυρίζονται, αλλά υπούλως μεθοδευμένα υπό των νοσηρών νοών των χριστιανών βυζαντινών αυτοκρατόρων, οι οποίοι εξέδιδον διατάγματα εναντίον της Ελληνικής κοσμοθεάσεως και του τρόπου ζωής των Ελλήνων, τα οποία εκτελούντο διά της μαχαίρας.
Εως σήμερον τα πλείστα των διασωθέντων μνημείων ευρίσκονται εις θεμελιακήν κατάστασιν και τούτο βεβαίως δεν οφείλεται εις καταστροφήν προκληθείσα υπό δήθεν σεισμών. Ταύτα σκοπόν έχουν να δικαιολογήσουν το μέγεθος του καταστροφικού έργου το εφαρμοσθέν κατά γράμμα. Είναι λυπηρόν ακόμη και σήμερον να εξυμνούνται εις τάς εκκλησίας ξέναι προσωπικότητες, να υβρίζονται αι Ελληνικαί δόξαι, εισέτι δε να υμνήται ένας ξένος τόπος ως ιερός, περιφρονόντας την ιερότηταν του ιδικού μας τόπου, εντός του οποίου ενεδρεύουν οι ιδικοί μας ήρωες, και οι θεοί και πλείσται ιεραί οντότητες. Εξ αυτού προέρχονται τα ιδικά μας ιερά βιβλία, και γενικώς η παράδοσις μας την οποίαν θεωρώμεν ιερά διότι πηγάζει εκ της παναρχαίας κληρονομίας των ιδικών μας προγόνων.
Ή περί του αγνώστου θεού διαστρέβλωσις είναι η γνωστή χριστιανική τακτική η οποία διά διαφόρων τεχνασμάτων και δολίων μέσων, διά πλαστογραφημάτων, συκοφαντιών κλπ έχει κατορθώσει να επικρατήση αυτή η παράξενη δι΄ ημάς χριστιανική ιδιοσυστασία, αλλά έως πότε;